Jak co roku, z początkiem listopada obchodzimy Uroczystość Wszystkich Świętych oraz Dzień Zaduszny. W te szczególne dni, wspominamy osoby bliskie i znajomych, którzy odeszli z tego świata i nie siądziemy już tak po prostu z nimi przy stole, by porozmawiać i spojrzeć sobie w oczy. W zaduszkowym czasie refleksji i zadumy nad przemijaniem, szczególnego znaczenia nabiera znane powiedzenie „Żyć w ludzkiej pamięci”. Oznacza to nadzieję, że zostawiamy po sobie jakiś ślad, a fizyczne odejście człowieka nie jest równoznaczne z zapomnieniem i przemijaniem. Podobne znaczenie nadaje się też współcześnie słynnemu cytatowi „Non omnis moriar” – „Nie wszystek umrę” z pieśni rzymskiego poety Horacego.

Taką formą tradycji zaduszkowej  są też rodzinne wspomnienia.  Czasem znane w najdrobniejszych szczegółach opowieści i anegdoty, stare fotografie, czy niedawne filmiki to również sposób na to, by nasi bliscy na nowo ożyli w naszej pamięci.

Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to  czas, kiedy w sposób szczególny wspominamy nie tylko naszych najbliższych – rodzinę i przyjaciół, którzy już od nas odeszli, ale również znajomych, z którymi w tym doczesnym życiu już się nie spotkamy. My w takim dniu również chcemy wspomnieć o tych znanych z nazwiska, a czasem znanych tylko z komunikatu policyjnego, o których śmierci na terenie powiatu mławskiego od ubiegłorocznych Zaduszek napisaliśmy. Niech spoczywają w pokoju!

Teresa Wdowiak była wieloletnią nauczycielką matematyki w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Wyspiańskiego w Mławie, z którym była związana od 1973 roku.

Przez cały okres swojej pracy wychowała liczne pokolenia uczniów, współtworząc wysoki poziom nauczania i budując trwałą renomę szkoły. W 2016 roku, podczas XI Zjazdu Absolwentów I LO, została uhonorowana Statuetką „Zasłużony Wyspiańczyk” – wyróżnieniem przyznawanym osobom szczególnie zasłużonym dla społeczności szkolnej. Nagroda ta była wyrazem uznania dla jej zaangażowania, rzetelności i oddania pracy pedagogicznej.

Profesor Teresa Wdowiak była szanowanym i lubianym pedagogiem, cenionym zarówno przez uczniów, jak i współpracowników. Jej życzliwa postawa oraz umiejętność przekazywania trudnej wiedzy matematycznej sprawiły, że na zawsze zajmie szczególne miejsce w pamięci społeczności Mławy. Pożegnaliśmy ją mszą żałobną w Kościele Św. Wawrzyńca w Mławie 22 kwietnia br.

Jan Golec – wieloletni prezes Stowarzyszenia Pontyfikat Papieża Jana Pawła II w Mławie, współinicjator licznych działań o charakterze patriotycznym i historycznym w naszym mieście, odszedł od nas w końcu października 2026 r.

Pochodził z okolic Janowa Lubelskiego, ale przez całe swoje dorosłe życie  związany był z Mławą. Na szczególną pamięć zasługuje jego zaangażowanie w budowę pomnika Jana Pawła II stojącego w centrum miasta, której to inicjatywy był pomysłodawcą, jak też przewodniczył społecznemu komitetowi budowy pomnika. Jan Golec był też członkiem Społecznego Komitetu Budowy Pomnika „Żołnierzy Wyklętych” w Mławie, który stanął u bram kościoła parafii Świętej Rodziny przy ulicy Kopernika w Mławie. Przy jego znaczącym wsparciu powstał też pomnik bł. ks. Jerzego Popiełuszki, stojący na terenie kościoła parafii Matki Bożej Królowej Polski. Wśród licznych  inicjatyw, w które angażował  się organizacyjnie ale też wspierając je materialnie, warto wspomnieć o prowadzonych osobiście działaniach związanych z poszukiwaniem szczątków żołnierzy podziemia niepodległościowego z oddziału Wacława Grabowskiego „Puszczyka”. Za swoją społeczną aktywność został  uhonorowany tytułem Mławianina Roku 2011.