Jesień  ma swoje uroki. Drzewa zmieniają kolory, pod nimi kolorowy dywan liści, krajobrazy wyglądają jak z pocztówki, dzieci zbierają kasztany i żołędzie.  Ale wystarczy kilka chłodniejszych nocy, by te uroki ustąpiły miejsca codziennym kłopotom.

Przymrozek pojawia się nagle, jak nieproszony gość i od razu przypomina nam, że chodniki i drogi to nie tylko przestrzeń do spacerów, ale także pole minowe dla pieszych i kierowców. Jesień i zima  to nie tylko zmiana pogody, ale też zmiana rytmu życia. Ludzie zamykają się w domach, ulice pustoszeją, a każdy przymrozek staje się tematem rozmów w pracy, sklepie czy na przystanku. To właśnie wtedy widać, jak bardzo infrastruktura – chodniki, drogi, komunikacja – wpływa na poczucie bezpieczeństwa i wspólnoty.

Pierwsze przymrozki  to zawsze moment, w którym codzienność staje się trudniejsza i rośnie prawdopodobieństwo tego, że do pracy wpadniemy „minutę” po.  Rano chodniki, drogi i szyby samochodów parkowanych „pod chmurką” pokrywa cienka warstwa lodu, a mieszkańcy szybko przekonują się, że zwykłe wyjście na zakupy, spacer czy dojazd do pracy może być ryzykowny. Chodniki – śliskie i nieposypane, stanowią zagrożenie szczególnie dla osób starszych i dzieci.  Kierowcy, którzy jeszcze niedawno narzekali na dziury w asfalcie, teraz marzą o tym, by w ogóle utrzymać się na drodze.

Pierwsze przymrozki to test refleksu i cierpliwości – a także przypomnienie uprzedzonym do wielosezonówek, że zimowe opony nie są luksusem, lecz koniecznością. Kierowcy muszą jeździć ostrożniej, ale bez odpowiedniego zabezpieczenia nawierzchni ryzyko wypadków rośnie.  Co roku powtarza się pytanie, czy zima znów  „zaskoczy” drogowców. Zapowiedzi przygotowań brzmią zawsze  dobrze – jest piasek, sól, pługi i stan gotowości.  Praktyka jednak pokazuje, że reakcja często przychodzi dopiero po pierwszych incydentach. Może zamiast pytać, czy zima zaskoczy drogowców, powinniśmy zapytać, czy służby kiedykolwiek zaskoczą zimę. Bo na razie to ona wygrywa ten pojedynek – rok w rok, przymrozek po przymrozku.

Są też jednak nieliczne przykłady spektakularnego upokorzenia zimy w starciu z drogowcami. Tydzień temu, w Trójmieście przecierałem oczy ze zdumienia, gdy podczas intensywnych opadów tylko  deszczu ze śniegiem – i to jeszcze nie mającego zamiaru marznąć – zobaczyłem pracującą piaskarkę. Co prawda, widziałem tylko jedną jedyną, ale tak od razu zrobiło mi się raźniej. No ale Trójmiasto to Trójmiasto.

My na własnym podwórku, tu w  Mławie, mamy nadzieję, że i służby są gotowe i radny Przybyszewski taczkę ma sprawną, by w razie czego przynajmniej na wiadukt Rypiński dało się wjechać.

Kadwa