W styczniu bieżącego roku poruszyłem temat chodników przy parkingach wzdłuż ulicy Powstańców Styczniowych w Mławie. W lutym… przepraszam, w lipcu (też na „L”) chodniki po dwudziestu, czy trzydziestu latach, szczęśliwie powstały na naszych oczach.

Jak to się stało, że przez dekady nie można było wykonać drobnej inwestycji, a teraz się udało? Czy to media posiadają taką moc? Myślę, że raczej decydenci zasiadający w odpowiednich fotelach. Niestety, czasami potrzebują iskry do odpalenia.

Nie oznacza to, że wystarczy napisać kilka zdań w lokalnym serwisie i sprawa zostanie załatwiona. Ten konkretny problem został przekazany do telewizji publicznej, co przypadkowo zauważyłem pewnej czerwcowej niedzieli. Nie mam pojęcia komu to zawdzięczamy, ale najważniejsze, że działanie było skuteczne. Szkoda tylko, że problemy Mławy muszą zobaczyć „wszyscy Polacy, bo to jedna rodzina”, by w końcu nastąpiła reakcja.

I to jaka reakcja? Ku mojemu zdumieniu usłyszałem w materiale filmowym, że Spółdzielnia Mieszkaniowa „Zawkrze” zapewniła o planowanym powstaniu drogi dla pieszych w przeciągu kilku dni. Wspomnę tylko, że pesymiści twierdzili, iż wykonanie w tym miejscu chodników jest niemożliwe ze względu na „wzniesienia górskie”.

Może dla amatorów byłby to problem. Natomiast firma, która pojawiła się na miejscu z ciężkim sprzętem ogarnęła temat szybko i fachowo. Panowie wiedzieli co robią, nie oglądali się jeden na drugiego i poprawili infrastrukturę miasta zgodnie z obietnicą daną przez decydentów.

Czy teraz zawsze trzeba będzie angażować media ogólnopolskie do lokalnych problemów? Nie wiem, ale po obejrzeniu sierpniowej sesji Rady Miasta Mława mam mieszane uczucia. Nie twierdzę, że „ratusz świeckiej trójcy” nic nie robi, bo jednak trochę pozytywów widać. Niestety, są też drobne sprawy, które potrafią być dosyć uciążliwe.

Włodarze doskonale o nich wiedzą. Wymienię tylko dwa tematy poruszone przez radnych: podwójna numeracja domów na ulicy Granicznej i „egipskie ciemności”, gdy miasto tętni życiem podczas porannej wędrówki do pracy w dzielnicy przemysłowej.

Pierwszy dotyczy wąskiego grona mieszkańców, więc można ich pominąć aż do kolejnych wyborów samorządowych. A co by było, gdyby telewizja podjęła temat jednej posesji, na której pod nieobecność mieszkańców rozładowywany jest towar przeznaczony do marketu budowlanego? Nic nie sugeruję, ale podejrzewam, ze w takim przypadku sprawa zostałaby rozwiązana w trybie pilnym.

Drugi, to problem dotyczący w dużym procencie obcokrajowców i osób dojeżdżających do Mławy z pobliskich miejscowości. Nie należą oni do grupy potencjalnych wyborców władz miasta, więc dopóki statystyki policyjne nie wykażą negatywnego wpływu braku oświetlenia na zdrowie i życie mieszkańców, to sprawa zapewne nie będzie należała do priorytetów.

Mimo wielu krytycznych uwag w tekstach „Z przymrużeniem oka”, to w naszym mieście zauważalne są również zmiany, które wszystkich cieszą. Zrozumiałym jest, że procedury przetargowe, czy ograniczenia budżetowe nie pozwalają na szybkie działania, ale czas ucieka nieubłaganie. Świat wokół nas nie stoi w miejscu, a mieszkańcy Mławy nie chcą pozostawać w tyle i mieć gorzej od sąsiadów.

kpt. rez. Karol Klepczyński

„Z przymrużeniem oka” to cykl publikacji, płynących z obserwacji mławskiej rzeczywistości, którego autorem jest wojskowy emeryt pracujący i mieszkający w Mławie – kpt. rez. Karol Klepczyński.