Tegoroczne upalne, lipcowe i sierpniowe dni pozwalają nam lepiej zrozumieć jaką wartość mają drzewa i ich naturalne, zielone parasole. I są takie miejscowości, gdzie drzewa i krzewy harmonijnie koegzystują z infrastrukturą i zabudową.

Projektanci inwestycji potrafią wkomponować je w swoje plany i wykorzystać jako dodatkowy atut. Tam gdzie tej zieleni jest mniej, ważne jest aby chronić ją w sposób wyjątkowy. Szczególna ochrona winna obejmować drzewa, zwłaszcza w przestrzeni publicznej, te bowiem niestety potrzebują kilkudziesięciu lat by wyrosnąć i pełnić swoją funkcję w ekosystemie. Dlaczego właśnie w przestrzeni publicznej? Bo na tę przestrzeń jesteśmy skazani, nią każdy z nas tak czy inaczej musi się poruszać. I to od podejścia władz zależy, czy poruszać się będziemy betonową lub asfaltową pustynią, czy może zacienionymi alejkami.

Odpowiedź na pytanie czy Mławę można nazwać zielonym miastem, pozostawię czytelnikowi. Przejdę do konkretnych faktów. W centrum miasta największym obszarem zielonym jest park miejski. Już nie będę wracać do alei kasztanowców i zniszczonych bukszpanów. Ale to właśnie w nim w ostatnich dniach znów ubyło, tym razem 6 szt starych drzew: 3 graby, klon, olcha i świerk. Do wycinki czekają jeszcze te, uszkodzone przez ostatnią wichurę. Powodem usunięcia prawie wszystkich wyciętych drzew są inwestycje prowadzone w parku. Graby i klon rosły przy „popówce”, świerk i olcha przy budowanym placu zabaw.

Jak wyjaśnia Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków w Ciechanowie, który wydał urzędowi miasta zezwolenie na tę wycinkę, graby zasłaniały i zacieniały remontowany budynek, klon był uschnięty, olcha była samosiewem, a świerk był martwy, miasto chciało go usunąć już kilka lat temu. Ocenę takiej argumentacji wniosku złożonego przez urząd miasta również pozostawiam czytelnikowi i tym nielicznym fotografiom nadesłanym przez czytelników.

Jako mieszkańcy zwróćmy jednak uwagę na pewną niekonsekwencję w działaniu decydentów. Zupełnie niedawno ratusz reklamował akcję rozwieszania budek lęgowych i w mławskim parku miały pojawić się sowy. Taka tablica informacyjna o mławskich sowach znalazła się wśród tych, zawieszonych na ogrodzeniu parku od ulicy Reymonta. Potem w parku lokalizuje się plac zabaw, który wiadomo, że z założenia jest hałaśliwy i zapewne wjeżdżać tu będą też samochody z nowożeńcami. Sów zapewne się tu nie doczekamy, a szkoda, bo mogłyby być taką swoistą atrakcją jak np. wiewiórki w Parku Łazienkowskim w Warszawie.

Co do placów zabaw. Jest ich w całym mieści kilkadziesiąt, ale proszę zobaczyć, na którym bawią się w godzinach południowych dzieci i z nimi ich opiekunowie.  Wszystkie (no może oprócz tego koło MOPS) są jak patelnia narażone na nasłonecznienie. Dzieci pojawiają się tam rano lub w godzinach przedwieczornych. Nie było tam planu wkomponowania ich w zieleń lub jej nasadzenie. Jedynie nowy plac zabaw na Wólce ma dwa drzewka, choć inne, które tam mogłyby rosnąć i dawać cień usunięto. Tak też zapewne będzie w przypadku nowego placu zabaw w parku. Od strony ulicy Sienkiewicza nie ma ani skrawka cienia, wycięty teraz został ostatni świerk.

Jako apel czy przestrogę przywołam na zakończenie piosenkę Jonasza Kofty, „Pamiętajcie o ogrodach”.

JK