fot. parafia św. Wojciecha w Stupsku

Kulminacją tych świąt, zwanych popularnie Świętami Wielkanocnymi jest Niedziela   Zmartwychwstania Pańskiego. Liturgicznie, w polskiej tradycji zaczyna się ona na ogół poranną mszą rezurekcyjną, połączoną z uroczystą procesją wokół kościoła, z biciem dzwonów i śpiewem. Czasem procesji towarzyszyły wystrzały petard.

Świąteczne, niedzielne śniadanie, to kolejny element staropolskiej tradycji. Ponieważ w wielu rejonach pości się nie tylko w Wielki Piątek, ale również w Wielką Sobotę, (choć nie jest to post ścisły) to na niedzielnym śniadaniu podawane są już mięsne potrawy. Przede wszystkim jest to „święconka”. Święci się ją w Wielką Sobotę w przynoszonych do kościoła koszyczkach. Są w nich przede wszystkim jajka i sól, wędliny, chrzan, chleb, czasem ciasta. Niemalże obowiązkowym elementem wystroju koszyczka jest baranek i zielone, żywe listki bukszpanu lub borowiny. Ostatnim dniem Świąt jest Poniedziałek Wielkanocny, zwany też lanym poniedziałkiem. W wielu regionach do dziś przetrwał zwyczaj polewania dziewcząt i kobiet wodą (w wersji eleganckiej perfumami).

red.