W Mławie tylko tych wolontariuszy współpracujących z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej jest około trzystu pięćdziesięciu. A gdzie WOŚP, Szlachetna Paczka, stowarzyszenia, harcerze, organizacje kościelne i wreszcie ci, nie związani z jakąś organizacją, a raczej z konkretną akcją. Niezależnie od tego w jakim jesteś wieku, jakie posiadasz wykształcenie czy poglądy, gdy poszukasz, zawsze jest ktoś, kto czeka na Twoją pomoc. Bo wolontariusz to taki ideowiec, społecznik i dobrodziej.

Wolontariusze zawsze byli, są i miejmy nadzieję, że zawsze będą, choć przyznać trzeba, jest to osoba dość szczególna. Wolontariusz musi być wrażliwy. Ale to nie wszystko. Bo z tego, że otarłeś z kącika oka łezkę, po przeczytaniu np. na fb chwytającego ze serce postu o wielodzietnej rodzinie, która nie ma na jedzenie, ogrzewanie i prąd wynika jedynie, że nie jesteś obojętny. Podobnie gdy widzisz na ulicy leżącego człowieka i nie omijasz tylko szerokim łukiem, myśląc jak tak można, ale to pewnie pijany. Nie wystarczy się tylko wzruszyć.

Empatia. Musisz umieć wczuć się w sytuację i doznania drugiego człowieka, zrozumieć co może przeżywać. I coś dla niego zrobić. Cokolwiek. Może wystarczy godzina rozmowy. Zakupy. Pranie lub sprzątanie. Wspólny spacer. Cokolwiek, ale takiego od ciebie osobistego. To nie chodzi tylko o jakieś wsparcie pieniężne. Tych, którzy wspierają akcje lub organizacje materialnie nazywamy darczyńcami czasem sponsorami, ale nie wolontariuszami. Pieniądze też są ważne. Nie zastąpią jednak twojego osobistego wysiłku. Godzina raz w tygodniu, bo nie masz tego czasu więcej? Też dobrze! Gdy jednak podjąłeś się, to rób to.

Odpowiedzialność i cierpliwość, to kolejne ważne cechy. Gdy już będziesz pomagał, na pewno doświadczysz, że potrzeb jest więcej niż sił i możliwości. Nigdy jednak nie obiecuj więcej,  niż jesteś w stanie rzeczywiście zrobić. To kilka tych cech najważniejszych, bo wymieniać by można jeszcze wiele innych, ważnych i potrzebnych wolontariuszowi.

Wolontariat to z definicji bezpłatna, dobrowolna i świadoma pomoc i praca na rzecz konkretnego człowieka, czasem większej społeczności. I naprawdę cieszyć się należy w dzisiejszych czasach, gdy tak ważny jest materialny status w społeczeństwie, są tacy, którzy pomagają nie dla pieniędzy. Czy jednak wolontariusz nie otrzymuje nic w zamian? Oczywiście, że otrzymuje.

Tego z pewnością nie trzeba tłumaczyć tym, którzy nieraz poczuli radość i to ciepło, widząc autentyczną ludzką reakcję podopiecznego. Wolontariusz pamięta dokładnie zachwyt  dziecka na widok prezentu od Mikołaja, chwytające za serce wzruszenie strarszej osoby, której nikt nie odwiedza w szpitalu. Tu nawet może nie paść słowo dziękuję. To po prostu się czuje. Wolontariat to dla młodych ludzi okazja zdobycia doświadczenia zawodowego, nabycia umiejętności współpracy w zespole. Daje też uczucie dystansu do swoich problemów, a przede wszystkim wyrywa z wirtualnego świata i przenosi tam, gdzie problemy są realne i wymagają konkretnego działania.

Odpowiedź na tytułowe pytanie felietonu pewnie dla każdego wolontariusza będzie nieco inna. Ale bez dyskusji, dobrze, że tacy ludzie są też w Mławie.

ZygZak