No proszę, tylko bez głupich skojarzeń, bo… mławianie kochają pedałować. Ten felieton będzie tylko o tym. Skąd teza, że to kochają? Z obserwacji uczestniczącej. Nawet więcej – to taki znak czasów. Fanów jednośladów z napędem nożnym zdaje się przybywać w postępie geometrycznym. Są wśród nich niedzielni amatorzy przebierania nogami na okrągło, ale i wyczynowcy, dla których wykręcić 50 km codziennie to pestka.

No, ci ostatni zawsze byli, to raczej przybywa i przybywa tych jeżdżących rekreacyjnie i turystycznie. Ma to pewnie coś wspólnego ze zmianą wizerunku społecznego wspomnianego wyżej jednośladu. Dziś rower jest już nie tyle środkiem lokomocji, co elementem wizerunku właściciela. Kiedyś było jasne. Jeździsz bicyklem, bo nie stać cię na samochód, no chociażby motocykl. „Ukrainę” mógł nabyć każdy. Dziś dobry rowerek plus strój to wydatek większy niż auto już nie tylko z „dolnej półki”. Jazda rowerem to modny, trochę przeszczepiony z zachodu sposób na zdrowy styl życia.

Można się nawet zastanawiać, co jest bardziej popularne – bieganie czy rower? Bo imprez dla amatorów zarówno biegu jak i roweru w Mławie nie brakuje. Dla tych ostatnich dość wspomnieć niedawne Święto Rowerów, nadchodzący Maraton Rowerowy, czy inne rajdy, wycieczki i pielgrzymki. Wartą odnotowania, mławską odmianą pedałowania jest uruchomione od niedawna drezynowanie. Wartą wspomnienia – przede wszystkim dlatego, że ożywione ciężką pracą kilku pasjonatów kolei, a atrakcyjne gdyż nie naraża naszych szanownych czterech liter na taki dyskomfort jaki powoduje siodełko, niechby nawet było i żelowe. A zdrowo popedałować też można.

Czy Mława rzeczywiście jest miastem, w którym rowerzysta może czuć się bezpiecznie a urzędnicy, tworząc infrastrukturę drogową, pamiętają o tych, którzy zamiast samochodów wybierają rowery?

Chyba jednak nie. Co prawda w mieście w ciągu kilku ulic powstały ścieżki rowerowe, nie są jednak połączone we wspólny ciąg, uwarunkowania techniczne nie pozwalają na płynną jazdę, a bywa, że najeżone są groźnymi dla rowerzysty przeszkodami. Na Marszałkowskiej rowerzyści i biegacze mają trudne zadanie minąć się bezkolizyjnie. Potrzeb jest nadal dużo więcej niż możliwości. Odrębną bajką jest brak pomysłu w ratuszu na turystyczne wykorzystanie kolejki wąskotorowej. Tym większa zasługa pasjonatów, że uruchomili choćby drezyny.

Koniecznie wspomnieć trzeba, że potrzebne są jakieś, nie represyjne działania, w celu nawiązania, choćby szorstkiej i męskiej przyjaźni pomiędzy kierowcami a rowerzystami. Ostatnie wypadki i potrącenia rowerzystów wręcz się takich działań domagają. Grzechy są po obu stronach. Brak elementów odblaskowych, a nawet oświetlenia, jazda środkiem i zygzakiem. A z drugiej strony traktowanie jako zawalidrogę, przeszkodę, którą można otrąbić, czy klepnąć lusterkiem. Policja tych problemów nie rozwiąże.

A więc jak? Dziś też popedałujemy?

ZygZak