Chmury śmierdzącego dymu zamiast relaksu na hamaku w gorące i słoneczne,  sobotnie przedpołudnie – taką niespodziankę sprawił swoim sąsiadom jeden z mieszkańców wydawałoby się spokojnej uliczki w Mławie.

To właśnie nadesłana opowieść o takiej przygodzie zainspirowała nas do poświęcenia podobnej tematyce niedzielnego felietonu pt. „Jak dobrze mieć sąsiada”. Relacja czytelniczki jest krótka i lapidarna, podparta fotografiami, zacytujemy ją więc w oryginalnym brzmieniu, jedynie z niewielką kosmetyką redakcyjną.

– Codzienniku, upalny sobotni ranek, już 28 stopni w cieniu, ptaszki jeszcze mają siłę ćwierkać w listowiu, aż prosi się wywiesić pranko albo lepiej – posiedzieć w cieniu z napojem izotonicznym i dobrą książką. Chciałoby się…. ino czy można? Redaktorstwo sobie spróbuje wyobrazić taką idyllę w takich oto okolicznościach…  Od działki sąsiada napływa chmura gryzącego dymu a wiaterek kieruje ją do sąsiadów. I prosto na mnie. Co tam pali? Pan Bóg raczy wiedzieć. Nie wytrzymałam. A potem zadymienie było jeszcze większe, bo ognisko wodą podlał łachudra. Smród jak cholera, że drzwi i okna zamykać trzeba … Zak …wiłam się i tyle! – pisze czytelniczka.

Sytuację właściwie można zostawić bez komentarza. Trudno też wywnioskować z opisu, czy było to złośliwe, czy może tylko bezmyślne. Skutek mamy podobny. I kto by się w podobnej sytuacji nie zak…wił?

JK