Ostatnia niedziela wakacji, senne przedpołudnie. Samo centrum Mławy, vis a vis ratusza. Na chodniku leży wyciągnięty jak długi, niemłody już mężczyzna. Siwawy, łysawy, ot tak na oko, koło sześćdziesiątki. Ubrany w spodnie w kant , nie wygląda na kloszarda. Obok niewielka torba podróżna. Nie wiadomo jak długo leży. Podchodzi do niego młoda kobieta. Pochyla się nad nim, dotyka go, coś do niego mówi. Wyciąga telefon, gdzieś dzwoni. Nie odchodzi, czeka, ale coraz bardziej nerwowo. Znów podchodzi do leżącego, drepce niespokojnie. Ulicą przejeżdża kilka aut, kierowcy zwalniają, przyglądają się. Jeden z nich zawraca, zatrzymuje auto po przeciwnej stronie ulicy. Wysiada już z telefonem przy uchu. Podchodzi do leżącego, lekko potrząsa, pyta : „czy jesteś pijany” ? Do telefonu relacjonuje: „jest pijany, chyba chce poleżeć” I potem głośno konkluduje: „kazali dzwonić na pogotowie” Wraca do auta i odjeżdża. Po około 10 minutach przyjeżdża na sygnale karetka. Dwoje ratowników podchodzi do leżącego. Ratownik przyklęka, sprawdza puls, zaczyna rozmawiać z leżącym, pani wypełnia jakiś formularz, potem rozmawia przez telefon. Po chwili pomagają mu usiąść, opierając plecami o drzewo. Wykonują próbę cukrzycową. Ratownik przykucnięty przytrzymuje siedzącego, trwa rozmowa. Z dużą cierpliwością i życzliwie, próbuje ustalić tożsamość i miejsce zamieszkania delikwenta. W pewnym momencie mężczyzna nieskoordynowanym ruchem obejmuje ratownika, a ten uśmiecha się i odwzajemnia uścisk, choć wszystko wskazuje na to że pan jest dobrze pijany. Ratownicy zrobili swoje, czekają. Dopiero po kilkunastu minutach zjawia się radiowóz. Wjeżdża na chodnik. Policjanci po krótkiej rozmowie pakują nie stawiającego oporu, chwiejącego się na nogach pana do radiowozu.

Dalszego ciągu możemy się domyślić, nie jest to aż tak wyjątkowa historia. To nic niezwykłego. Upojenie alkoholowe ( znane również jako: choroba filipińska, boleść goleni lewej, pomroczność jasna, senność nadzwyczajna ), przydarza się wielu osobom. Przydarza się  ministrom, posłom, starostom, burmistrzom, aktorom, sędziom, nawet i policjantom, więc może się przydarzyć i zwykłemu szaraczkowi. Nie w tym rzecz. Rzecz w tym, że wypada zapytać czemu nie zareagował miejski monitoring, gdy człowiek się przewracał a potem leżał. Nie słyszałem żeby ostatnio doposażono monitoring w funkcję zdalnego sprawdzania trzeźwości. A nawet jeżeli delikwent nie był trzeźwy, to przecież jak wygląda miasto, gdzie pijani słuchają płyt (chodnikowych), w tym wypadku w samym centrum. Może i tańszy i skuteczniejszy jest monitoring obywatelski? Bo przecież egzamin z wrażliwości zdała i młoda kobieta, i  kierowca, i ratownicy. A system?

Zyg Zak